The true friend.

I don’t want to sound skeptical  but I will. What is human life like? For a moment at least, we tend to think , that we own some things, but we don’t.  That we belong somewhere.. but we don’t. That our friends will be there for us, but they won’t.  That your partner will understand you inside out, but he/she won’t. That you will live forever, you won’t. These are just some elements of hope we use, to make ourselves feel we are worth living. Just illusion. Whereas the reality is that each time we realize these facts, the emptiness of our hands, we come to realize time and again, there is only one thing/force that we turn to each time,  that has always been there for us, that never left us or will… The force that created us…. He is the only one we have…the only true friend.. this is the ultimate truth.

A come back to my senses....

Who am I? Where am I ? What am I doing here?

     It is only when we are relaxed or take some time to sit down and think.... about these questions that finally, 'once again' we slip back to our senses.. Our brain is usually so filled up with lots of activities and thoughts planning for activities, that we seldom realize WHO WE ARE!! And then a strange sense of loss overcomes.. but there is no meaning in wasting time over wasted time, isnt it.

     I felt it to be a very strange phenomenon that a stroll by the riverside, with slight breeze grazing your face, or  sitting by the beach watching the waves, with a beautiful blue sky filled with white clouds, or how can I missout,lying down on the grass under the mysterious star-lit sky...., all alone, gives us an intense presense of the  Creator of it all...Or rather it could be pretty plain..when we are all the time among things that are man-made, so much involved in activities related to it...and so cut off from the nature, how can we feel Him naturally?unless and otherwise we induce the thought of the creator purposely in our minds- for example the prayers and supplications.

Looks like it is getting more and more difficult for people to feel the presense of our creator naturally and to spend some time with Him... as the world is getting confined among office walls and the walls of their own making, that we need to take time out of our watches to enjoy the nature that God created for us to enjoy. To contemplate on the vastness of the universe, majesty of the mountains, the grace of the flowing streams, the mystery of the stars and the deep oceans, the complexity of the human body and mind....all to find and glorify the greatness of the ONE who created it all....and in the process meet our own selves....who we are, where we are and what we are  made for.... let the journey begin !!

What is Going on...?

The IT situation in India is getting worse and worse...esp with the employees..why are we not happy?

What has happened to the IT industry? why is it any different from other jobs...in which you do work and are compensated for it?? why? I feel it is different because of the concept of outsourcing. I feel that if this whole IT had originated in India, the case would have been different. Which makes me feel that 'IT' in particular has nothing to do with this pattern. I feel if it were anything other than IT, that could be outsourced, the condition would be the same...So finally, we can boil down the culprit to the 'Outsourcing'.

But think again..why is outsourcing bad? See, folks out there in US and Europe and such, on a fine day, discovered that they can get their work done cheaper by outsourcing it to poor indians and such, as they need to pay little compared to what they have to pay out there to an equal. I feel the best bargain must have been this, that they do not have any other liability towards these employees- in the form of pension or gratuity or dont have to concern abt matters of HR, leave , concerns etc etc. they just get the work done for which they pay a fixed amount.

We indians were more than happy because of the exchange rate of the currency they pay....but...this is supposed to look like the "so they lived happily ever after" ending of a fairy tale...but why isnt it so....well think....and think again. If they pay an engineer $40 per hour(lets just imagine)in the US, but they hire me for even $20 per hour...if i work even 8 hrs a day( we work for 9.5 or more)..i would get around Rs 7200. which means if I work for 20 days a month, i get 1 lakh 44 thousand bucks in my hand....the yankies are double happy, and iam...lets see...around 9 times more happy(dont you dare calculate my salary...stop it :-p). So where is the problem...

The problem is , it doesnt work that way....they dont come around looking for you..and employ you directly as we imagined... that is where the problem creeps in... Some good old heads(some even white) sniffed it out before us..that they could stand in the middle and take the money and give us some tit bits and say: "hey , ur not grown up yet to handle this money...papa will keep it for you:"...

hmm well...still lets just speculate ..the yankie indian deal too was a kind of similar one..with papa yankie swallowing half of the catch. may b we could negotiate here too...in the current situ....well lets calculate...

$20 * 9.5(our time) * 20 days * 45(approx exchange rate)=Rs 171000
average starter salary - 20,000...

So 20,000/171000 *100 =11.69%

So here goes...papa takes almost 88 % and gives us the 12 %....

story doesnt end here...cos this is supposed to go smooth still...as 20,000 is something everybody doesnt get...(b4)..

they add along with this...their dirty work extracting tricks, work politics...i dont need to write it all, u know...

So finally what do we have? an overworked, under paid, unastisfied under aged mortal...who doesnt have time to think, eat, sleep, spend time with the family etc because his deadlines have to be met...bugs have to be reported...etc etc...unhappy wives...neglected chilren, and a bunch of diseases, increase in traffic, pollution, rent, accidents, infertility, depression, cutting down of trees, global warming, floods etc etc etc ....all for feeding the yankie papas and our indian papas...

IS IT WORTH THE STRUGGLE?.....THE SACRIFICE? all the overtimes, night outs... ?

Its time we start THINKING...we have forgotten to think in the middle of all this..

If we have the brain..the knowledge, and experaince..., arent we grown enough?

കുത്തിക്കുറിപ്പുകല്‍..

എന്തെഴുതണമെന്നറിയില്ല..
.എന്നാലും ഒരു േപനയും ഒരു കഷ്ണം കടലാസും
കണ്മുന്‍പില്‍ുള്ളേപ്പാള്,
എന്െതങ്കിലും കുത്തിക്കുറിക്കാതിരിക്കാന്‍ എങ്ങിേന മനസ്സുവരും??..

ഒരു തുള്ളി മഷി നഷ്ടെപ്പട്ടാലെന്താ..
ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന ഒരു പിടി ചിന്തകള്‍ക്കു ജീവന്െകാടുക്കാമേല്ലാ..
ഒളിഞ്ഞിരിക്കും കിനാക്കള്‍െക്കാരു രൂപം പകരാമെല്ലാ..

അതുെകാണ്ടു സുഹ്രുേത്ത..
അവകണിക്കരുെതാരിക്കലുെമാരു തുണ്ടു കടലാസിെനെയാ
ഒരു പീറേപ്പനെയെയാ...

...rEaLiTy..some last min thoughts..

Day or night,
asleep or awake..
laughing or crying,
helping or hurting..,
the hour strikes,
I have to leave..
without saying goodbye..
without seeing the faces,
of those whom i loved the most..
leaving everything, for which
I sacrificed my life..
Are they important anymore?
what will be my fate?
is the only thought left in me..
Everything i did in life..
seems like a mirage..
the sleepless nights i spent..
the thorny words i spoke..
to get wealth, fame n respect..
the days spent at universities..
hoping to get educated..
but did it really purify my soul?

the feeling of despair overcomes..
why did i not think of it before?
I did believe it would come to pass..
but not so fast,i always thought.
Oh! what will become of me now?
i cant turn back time, i know..
what if i wer nothing but sand!
and never remembered again!!
so here i leave my body cold
must return to my lord, he has called..
forever n ever thers no return..

as for me i've met my destiny
and my hope is only lord's mercy.
but u my friends, ur still alive
so act before u lose the warmth
and act today dont lose a tick
and leave this world with a smile of relief...

...sathyam... ithoru kavithayalla...

ആത്മാവിെന്റ അതിര്‍വരംബതൂെട െമെല്ല നടക്കെവ...
ഒരു പേക്കിനാവിെന്റ ഒാര്‍മകലേന്തി..
സ്വന്തെമന്നു പറയാന്‍ ഹൃദയത്തുടിപ്പു മാത്രം..
മനെസ്സങ്ങോ വഴുതിവീണുപോയ്‌..
സ്വന്തെമന്നു നിനച്ച വാക്കുകെളന്നക്കളവാക്കി..
ഒരു കണ്ണുനീര്‍ത്തുളി പോലും തരിെല്ലന്നോതി എന്‍ മിഴികെലെന്നക്കളിയാക്കി
കാതുകെളന്നന്ത്യതിനു കാതോര്‍ക്കവേ..
കാലുകള്‍ അതിലേക്കു നടന്നടുക്കവേ
അരുെതന്നുപറയാന്‍ എനിെക്കന്തു ന്യായം?
ഒരു പെക്ഷ അതുതെന്നയെല്ല എനിക്കുത്തമം?
അെത, കാത്തിരിക്കാെനങ്കിലും ഒന്നിെല്ല?

അങ്ങെന ഞാനെന്‍ കാലെനയും തേടി...
എന്‍ഹൃദയത്തുടിപ്പുകൂടി ഉപഹാരം നല്‍കാന്‍.
എന്‍ വേകത കൂടിയോ എന്നു സംശയം
ലക്ഷ്യം അടുെത്തന്നാരോ കാതുകളിലോതിയതുപോെല

അതാ ഒരു െവളിച്ചം...
എന്നന്ത്യത്തിന്നിത്ര െവളിച്ചമോ?
എന്‍ കാലന്നിത്ത്ര പരിശുദ്ധിയോ?
അതേ.. ഒരു ശബ്ധം എന്‍ കാതുകളിലെന്തോ മന്ത്രിക്കുന്നു
പെക്ഷ എന്നന്ത്യവാക്കുകള്‍കിത്ത്ര മതുരമോ?

എനിക്കിനിയും ജീവിതമുെണ്ടന്നോ
ഈ ദുരവസ്തയില്‍നിന്നൊരു മാര്‍ഗമുെണ്ടന്നോ?

ആരുടെയോ അടിമക്കുരുക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍നിെന്നന്‍ മനസ്‌
എവിടുന്നോ വിളിച്ചോതുന്നു
"വീണ്ടും നീ വഞ്ചിക്കെപ്പടുകയാണോ?"
മറുവാെക്കന്നോണം എന്‍ഹൃദയം തുടിക്കുന്നു..
'തീയില്‍ ചാടുന്നവന്‍ െവയിലിനെ ഭയക്കുമോ?'
'മുങ്ങിത്താഴുന്നവന്‍ കുടപിടിക്കുമോ?'

സത്യത്തിന്‍ ദൂതെനന്നോതി ചാരത്തെത്തുന്നു
മിത്രെമന്നോണം മാറത്തോടണക്കുന്നു
എനിക്കും ലോകത്തിനും സമാധാനമോതുന്നു..

മിത്രങ്ങളുള്ള ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു..
എനിെക്കല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കാലം
നഷ്ടങ്ങലുെട ഒഴുക്കില്‍െപട്ടതും, അവര്‍ പടിയിറങ്ങി
എെന്റ പക്കല്‍ ഒന്നുമിെല്ലന്നു കണ്ടിട്ടും
എന്തിെനെന്ന സ്നേഹിക്കുന്നു?
ഇനി കാലന്‍ തെന്നയോ?എനിക്കു തിമിരം ബാദിച്ചുവോ?
പെക്ഷ അതു പുഞ്ചിരിതെന്ന വ്യക്തം

എന്‍ കൈപിടിെച്ചന്നെ നയിക്കുന്നു
നന്മയുെട വാക്കുകലോതുന്നു
സത്യെത്ത പരിചയെപ്പടുത്തുന്നു
പെക്ഷ ഇെതല്ലാം ഞാന്‍ അരിഞ്ഞിരുന്നതെല്ലേ?
അതിനാരാണു സത്യം എന്നു പേരിട്ടതു?
സത്യത്തിെന സത്യം എെന്നല്ലാതെന്തു വിളിക്കും?

കാലെത്ത െവല്ലുവിളിച്ചങ്ങെന നടന്നടുത്തുവോ, അതോ അകന്നുവോ?
രണ്ടും സത്യം തെന്ന..
അതാണല്ലൊ സത്യത്തിെന്റ പ്രത്യേകത

കുറേ സത്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കി..
പുതിയ സത്യങ്ങള്‍..

സ്വന്തെമന്നുകരുതിയ ഹൃദയത്തുടിപ്പുകൂടി സ്വന്തമല്ല
ഇതുതെന്ന ഏറ്റവും വലിയ സത്യം..
ശരീരവും മനസ്സും ഇപ്പോഴും അടിമകള്‍
എന്നാല്‍ ഉടമെയത്ര പരിശുദ്ധന്‍
ഇപ്പോഴും തലകുനിക്കാറുണ്ട്‌
അവെനത്ര ഉയര്‍ന്നവന്‍
ഇപ്പോഴും കരയാറുണ്ട്‌
അവെനെത് കാരുണ്യവാന്‍
മിഴികളിപ്പൊഴും കളിയാക്കാറുണ്ട്‌, പരിഹാസെത്ത
വാക്കുകളിപ്പൊഴും കളവാക്കാറുണ്ട്‌, കളവിെന
ഇനിയും എത്രയൊാ സത്യങ്ങള്‍..

ഇനി നഷ്ടെപ്പടാെനന്തിരിക്കുന്നു?
നേടാനും കൊടുക്കാനും മാത്രം
നഷ്ടത്തിെനന്തര്‍തമുണ്ട്‌,
ഒന്നും നമ്മുടേെതല്ലാത്തിടത്തോളം

കൂരിരുട്ടതാ പ്രകാശത്തിനു വഴിമാറുന്നു..
കൂരിരുട്ടൊരു ശാഠ്യക്കാരെനന്നല്ലോ ഞാന്‍ കരുതിയത്‌
പെക്ഷ ആര്‍ക്കാണു സത്യത്തിെന െചരുക്കുവാനാവുക?
അതിെന്റ ൈനര്‍മല്യമല്ലോ അതിെന്റ ശക്തി?

ഇനിയുംസഞ്ചരിക്കണമതിദൂരം
െ ചൊരിയണമീ പ്രകാശെമവിടെയും
കണ്ടുമുട്ടുെമന്ന പ്രതീക്ഷയോെട..
വരംബത്തുകൂടി നടക്കുന്നവെര..

അതാ ഒരാള്‍, ക്ഷീണിതന്‍..
മിഴികളവെനക്കളിയാക്കുന്നു..
വാക്കുകളവെനക്കളവാക്കുന്നു
ഒരു മിത്രമായ്ഞ്ഞാനതാ അവ്െനപ്പുണരുന്നു.
സത്യെത്തപ്പരിചയെപ്പടുത്തുന്നു..

സത്യത്തിന്റെകാര്യമെന്തത്ഭുതം!
എത്രതവണയോതിയാലും സത്യം സത്യം തെന്ന..
പഴകാത്ത പുതുമയുള്ള സത്യം..

ഇപ്പൊഴും ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കാറുണ്ട്‌
എെന്റ ഉദമസ്തെനക്കാനുന്ന ദിനെത്ത..
എനിക്കിനിയും ലോകത്തിനുനല്‍കുവാനുണ്ട്‌..
സമാധാനം മാത്രം..

അതു നിങ്ങെളയും കെണ്ടത്തെട്ട.........

ചിന്തകള്‍..

ചിന്തകള്‍..
അവെയ തടഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്നു..
ആ അണെക്കട്ടിനെ തുറന്നു വിടൂ..
സ്വതന്ത്രമാക്കൂ.. അവ ഒഴുകെട്ട..
െകട്ടിക്കിടക്കും അഴുക്കിെന നീകം െചയ്ത് അവ കുത്തിെയാഴുകെട്ട...
മനസ്സിെന്റ കൂര്‍മതകെള അവ കാലത്തിന്റെ െെക പിടിച്ച്‌ മിനുസ്സകപ്പടുത്തെട്ട...
തിളക്കേമകെട്ട... ഒരു കണ്ണാടിെയന്നേപാെല...
തുറന്നു വിടൂ...
അതിെന്റ അതിര്‍വരന്‍പുകല്‍ സ്വയം വരക്കെട്ട..
ജീവിതമാം നീരുറവ വറ്റുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ അവ ലക്ഷ്യസ്താനം കണ്െടത്തെട്ട..
നിര്‍വൃതിയാം സമുദ്രത്തില്‍ െചെന്നത്തെട്ട...
.....സമാധാനമടയെട്ട...